Stadsdichter Enschede Jos Eertink

Foto Ruben Cress

Achtste stadsdichter van Enschede

Op zaterdag 2 februari 2019 werd Jos Eertink gekozen als achtste stadsdichter van Enschede. De andere genomineerden waren Daniëlle Spoelman en Ahmed Yilmaz.

Jos zal de komende twee jaren de veelzijdigheid van Enschede in woorden gaan vangen.

Zijn gedichten zijn hieronder te lezen.

———————–

Boulevard of eastern dreams

Eén toren maakt nog geen skyline,
werd laatst achteloos gefluisterd.
Het was nacht. De stad scheen
inderdaad wat plat te zijn.

Een gedaante vluchtte weg van
pas geleegde bussen. Alles wat
gebouwd wordt, las ik, is eerder
al gedroomd. Ik wandelde verder

onder hooggespannen wolken.
Pas op dat je niet valt, klonk het
stiekem uit een steeg. Duizend
gele ogen gingen open aan de

horizon. Een blik gloeide wakker
in de kop van de boulevard.
Ik versteende en werd één met
al dat staal, beton, zijn vezels.

———————–

Momenten in Eanske

Je kan hier bijvoorbeeld geboren worden
op een plek genaamd Walkottelanden
wat toen wellicht klonk als een magisch
moeras, met vuurvliegjes boven
wat sluiers van gas

Je herinnert je een rode bal, een koe die
door de stadsrand brak en gestruikel
over de Duitse grens, ach mens
het zijn slechts eerste stapjes
die geen sporen achterlaten

Het volwassen worden op een campus
is ook iets wat verloren gaat
en vervlogen is de dag waarop
je een stukje binnen singels kocht
alleen de stenen zijn er nog

Jouw momenten in het oosten
verdampen door de droogte
maar keren op de Oude Markt
soms net als je gestolen fiets
terug vanuit het niets

———————–

Indische streken

Dit is een beladen buurt
gevormd toen wij nog heersten
in een onbegrepen verder oosten
waar we straatnaambordjes stalen

Het eiland Java kleeft aan rode stenen
waarlangs een dichter nu nog zoekt
naar een school met oude vriendjes
of een woord dat rijmt op internet

Deze buurt heeft lage huisjes
die bloeiden toen er bommen vielen
en er hier en daar werd aangebeld
Geknakt en weer opnieuw gevoegd
zo gehavend zijn ze prachtig
als een kapper die zijn eerste klant
bij het tellen van de jaren knipt
voor de allerlaatste keer

———————–

Ledeboerpark

Was je erbij toen de mammoetboom groeide?
Niet een klein stukje maar zichtbaar en krakend
De tuinman en de imker waren lang en breed thuis
alleen zij die hielden van nacht bleven achter

Gestoord door het geruis van de Hengelosestraat
grepen rododendrons met hun takken in elkaar
Alleen ‘t gezwoeg van die reus was nog hoorbaar
hij klom uit de aarde met harige bast

Zij die hielden van nacht zaten plots tussen offers
van eenden en eekhoorns en muisstille herten
die knielden met nootjes en korstjes van brood
Bij de poort lieten adelaars niemand naar binnen

———————–

Roombeek

Hier liggen de stenen over littekenweefsel.
In grondgebied vol kruit klimt het groen vanuit een
krater. Van oude ruïnes hebben kavels geen weet.

Omringd door jonge dromen is de beek
opnieuw gaan stromen. In blije hoge gevels
straalt een bitterzoete lach.

Een strakgespannen busbaan brengt toeristen met
een camera. Wat wordt vastgelegd is onverwoestbaar
althans de pixels van het plaatje.