Landen

Posted on 5 maart 2013 by

Gedicht naar aanleiding van de perikelen rond de mogelijke doorstart van Vliegveld Twente

 

Er ligt een rode loper
over de oude landingsbaan
over de berg rapporten
vol tegengesteld gelijk.

Hij komt,
de bouwkoning van Twente,
meestal later dan gepland
maar hij komt.

Een klasje doorstart-Facebook-likers
oefent vast in juichen
terwijl het hand in hand
de bobbels in de loper plet.

Los gestampte cijfers en letters
komen in wolken
onder het tapijt vandaan,
stijgen op tot onleesbare mist.

Het klasje zucht.
Daar boven de mist,
boven de wolken,
vliegt hij wel.
Vogelvrij.

Maar landen….

stadsgedichten: maart 2013 Regine Hilhorst

Posted in Gedichten | Leave a Comment

Mijn Lief

Posted on 13 februari 2013 by

Gedicht naar aanleiding van Valentijnsdag en de branden op de Woonboulevard Enschede:

 

 

Ik wacht op zo’n nacht met veel wind,

mijn lief.

Ik wacht tot de vlaggen strak staan.

Ik wacht, ik smacht naar je hemels vuur.

Ik brand. Roep mijn naam.

 

Onzichtbaar zal ik zijn,

mijn lief,

als ik je wakker kus.

Je smeult, je rookt, je sist, je kookt, je vlamt.

Je brandt. Ik roep je naam.

 

 

En dan wordt de hemel hel,

mijn lief.

Mijn schuld, mijn zieke schuld.

 

Sirenes aan, het zwart, de traan.

De as. Het was, karkas van staal.

Opnieuw de stank, het hek verzet.

Alweer

een gat in de stad.

Alweer.

 

Ik zweer: ik  hou niet meer van jou,

maar weet al dat ik lieg.

 

Ik wacht op zo’n nacht met veel wind,

mijn lief.

Ik wacht tot de vlaggen strak staan.

Ik wacht, ik smacht naar je hemels vuur.

Ik brand. Roep mijn naam.

 

 

© Februari 2013 /Regine Hilhorst

 

 

Posted in Gedichten |

Regine Hilhorst nieuwe stadsdichter van Enschede

Posted on 8 maart 2013 by

Regine Hilhorst is op 2 februari 2013 verkozen tot stadsdichter van Enschede.

Naast Regine waren Veronica Berkvens en Margót Veldhuizen de genomineerden.

De jury prees Regine om haar verrassende, intrigerende werk dat getuigt van een eigen kijk op het leven. Ook was de jury enthousiast over haar sterke en sprankelende voordracht.

 

 

 

 

 

 

 

Posted in 2009–2011 |

Midwinter

Posted on 3 februari 2013 by

Waar blijft ze?

 

Sneeuw wacht in de wolken.

Kale bomen slapen.

Een troepje staartmezen ( staartmezen zijn nooit alleen)

ruziet rond de vetbol.

 

Wachtkamers in ziekenhuizen zijn sowieso dodelijk, wat de uitslag ook is.

 

De straatlantaarn springt aan.

Onze poezen liggen lui op de vensterbank,

het liefst in een te klein doosje.

 

Haar krullen zitten ook in een doosje.

Mijn buurvrouw draagt een pruik, soms een sjaal.

Zichtbaar ziek zijn, maakt zieker, zegt ze.

 

De hemel is zwaar.

Kreunend roept een midwinterhoorn

om de terugkeer van het licht.

Aan het dichtslaan van de voordeur, aan de hakken op de keukenvloer, hoor ik zo hoe laat het is.

 

Weer roept de midwinterhoorn.

Het troepje staartmezen vliegt op.

Ongelovig als ik ben,

ga ik toch maar door de knieën.

 

Een auto stopt. Daar is ze.

 

O God!

Ik durf het niet te horen.

 

Haar dochters zijn even oud, als de mijne. Ze moet nog lang zo schaterlachen.

 

De lucht barst. Sneeuw valt.

Harder. Harder. Harder.

 

Bedek de kale bomen

en blijf.

Blijf houdbaar.

Wees eeuwig.

 

 

 

 

© december 2012/ Regine Hilhorst

Posted in Gedichten |

De Mayakalender

Posted on 3 februari 2013 by

21-12-2012     Zie je wel, we leven nog!

Weliswaar -zwaan kleef aan- aangeduwd en -wang aan wang- vastgeplakt

tegen het raam van de glazen ark van 3 FM, waar wij ons door de nieuwe Noach’s, martelaren op sap -hutje mutje- mee deinend, op the flow van Feeling Good, laten meeslepen naar de nieuwe tijd, waar baby’s niet meer sterven.

 

22-12-2012     We leven nog!

En zie, hoe mijn Enschede, de wereld redt -in 7 dagen tijd- met zelfgebakken cup cakes, kaalgeschoren hoofden, kussengevechten, miskoop veilingen en SMS muziek verzoek. Zomaar barmhartig. Naast natuurlijk, de onvermijdelijke camera geile giechelmeisjes met lang haar en de -crisis, welke crisis- gladde marketing meesters in slimme medemenselijkheid.

 

23-12-2012     We leven nog!

Massaal tolerant, springend en zwaaiend, wachtend op een -Let’s hear it for the babies,

zeker weten- 3FM recordbedrag. Terwijl we ons ondertussen, heerlijk de hemel in laten prijzen om het neo noaberschap (door onze martelaren verward met kassagerinkel,

maar dat krijg je, als je 6 dagen niet eet).

 

24-12-2012     We leven nog!

Kijk. Daar vliegt- verlicht door Smartphone sterren- de duif met een groene tak

van 12 miljoen. Scream & shout!  Met Britney Bitch en will.i.am.

A Miracle, schreeuwt Ilse. Gloria, gloria. Alles voor het 3FM kindeke!

Trots Enschede staat in hemels vuur en vlam -in de wijde omtrek zichtbaar-.

 

Ergens boven een stal nog oostelijker, gaat bij gebrek aan belangstelling een ster uit.

 

 

Afterparty

De stad loopt leeg.

De glazen ark rijdt -in stukken gehakt- op een aanhanger naar Leeuwarden.

Uitgeteld worden de Noach’s -liggend aan een infuus- afgevoerd.

De regen valt, zonder ophouden alsof januari al in de lucht hangt.

Giechelmeisjes slaan hun vervelende broertje bij het kerstdiner.

 

Zie je wel, we leven nog.

 

 

 

 

© December 2012/ Regine Hilhorst

Posted in Gedichten |