Dunja Koiter

dunja koiter nieuwe juniorstadsdichter

Dunja Koiter was junior stadsdichter van Enschede in 2014-2015. Met “Verdriet” schreef ze het winnende gedicht. Ze legde uit dat ze koos voor verdriet als thema, omdat ze “een gedicht moest maken dat ieder­een raakte”. Dat vond de jury ook. Die wees haar aan als opvolger van Anne van Heek.

 

Hieronder staan de gedichten die ze schreef als junior stadsdichter. Haar laatste gedicht staat bovenaan:

 

———————–
Gedicht voor de gedichtendagbundel 2016
“Herinnering”

 

Herinnering

 

Je keek en toen keek ik.
Ik verbaasde me, ook al was het maar een blik.
Toen dacht ik terug…
Hij was het, ik voelde me trots.
Hij sprak heel plots en zei:
ik ken jou ergens van.
Ik was blij en dacht bij mezelf: ontspan.
Hij ging al snel een heel verhaal vertellen.
Ik was blij, want ik kon aan hem
al mijn vragen stellen.
Het voelde goed bij hem, we werden vrienden.
Tot dat ene moment.
Het was perfect, maar toen was alles voorbij.
We waren zo dichtbij.
 

———————–
Gedicht geschreven ter gelegenheid van Dodenherdenking 2015

 

Leven in oorlog

 

Er zijn vele wegen in een mensenleven,
vele keuzes in het leven gegeven.
Maar sommige keuzes maak je zelf niet.
Paniek, honger, angst, kou en verdriet.

Waar is je vriendin gebleven?
Zou je thuis nog wel bestaan?
Kun je je buurman nog vertrouwen?
Was de tijd maar stil blijven staan.

Paniek, honger, angst, kou en verdriet,
allemaal te lezen in jouw ogen.
Na 70 jaar nog steeds die ogen.
Nog steeds geen vrijheid voor iedereen.

Leven in oorlog.
Wanneer komt hier een einde aan?
Wat betekent vrede,
als niet ieder recht heeft op een bestaan?

 

———————–

Gedicht geschreven ter gelegenheid van de opening van de expositie “Kijk eens naar een ander”, De Zessprong, 29 april 2015

 

Kijk eens naar ander…

 

Eén blik.

Je kijkt in één keer door iemand heen.

Kijk, zie, vraag, hoor en luister.

Ja in één blik, zo snel gaat dat.

Kijk niet door de gevoelens heen.

Zie hoe iemand zich voelt.

Kijk, zie, vraag, hoor en luister.

Kijk eens naar een ander…

Dan kijkt een ander naar jou.
———————–

Gedicht naar aanleiding van het predicaat excellente school, dat de Anna van Burenschool uitgereikt krijgt. Dunja heeft dit gedicht voorgedragen in het bijzijn van staatssecretaris Sander Dekker. 

 

Het moment  

 

Het moment waarop we hebben gewacht

en waar we ons op hebben verheugd, is daar.

We weten niet precies wat er gaat gebeuren en hoe

en ook niet precies wanneer.

 

We weten dat we ons stil moeten houden,

maar stiekem zouden we willen gillen van de spanning.

Na al die jaren vol hard werken,

zijn we nog steeds op de goede weg:

ieder kind zijn eigen talent.

Zijn we samen excellent?

 

Na wachten en wachten is het eindelijk zo ver.

Wordt ons harde werk weer beloond?

Gaan we dit jaar voor de eer

of misschien voor net iets meer?

 

De leerlingen hebben wel een idee:

meer praktijk, te beginnen met een groot feest,

om te vieren dat we hier welkom zijn geweest!
———————–

Dit gedicht heeft Dunja geschreven voor de Diedichters bundel ” met zingen is de liefde begonnen” ; thema van de poezie week 2015

 

Zingen

Je staat er.

Nee, je kunt niet meer terug.

Erover heen kijken lukt niet.

O nee O, nee ,O ,nee.

Vluchten kan niet meer.

Want je staat er.

 

Nee. O, nee

Je wilt niet kijken, maar wel zingen.

Maar nee, niet kijken, nee.

Je denkt na,

wat waren die mooie woorden ook al weer?

Je kijkt voor je.

 

Mag het?

Woorden, die je diep van binnen voelt,

die je diep van binnen denkt ,opschrijft

en uiteindelijk hardop deelt.

Ja, dat is zingen.
———————–

Dit gedicht heeft Dunja speciaal geschreven voor de nieuwjaarsreceptie van de VCO(vereniging Christelijk Onderwijs.

 

Het nieuwe jaar

 

Iedereen is het nieuwe jaar ingestapt.

Een nieuw jaar, een nieuwe start.

De één kijkt terug op een jaar vol vreugde

en de ander vol verdriet.

Eén ding is zeker: je weet niet wat er komen gaat

en waar je over een jaar staat.

 

Zal die lang verwachte wens uitkomen

of blijft het bij dromen?

Een nieuw jaar vol nieuwe dingen.

 

Als een trein waar je bent uitgestapt en een nieuwe trein waar je instapt,

zonder te weten waar naartoe.

Komend langs vreugde, vriendschap, angst, teleurstelling en verdriet,

wens ik, dat je hoop en vertrouwen ziet.

 

———————–

Voordracht  in de Bieb op 29 november 2014:

Het is zo ver!!!

Sint en zijn pieten zaten op de boot
Maar opeens kwam er een harde windstoot.
Een groot gat zat in hun boot.
Repareer piet zei: ik doe het wel!!!
Het ging gelukkig erg snel.

De motor startte en zo voeren ze weer verder.
Vol goede moed.
De laatste paar meters ging het maar
net goed.

Ze kwamen aan
En toen was het pas pret.
Alle kinderen waren super blij.
Maar de pieten hadden nog een groot karwei.
Na de intocht ging de Sint weg naar de boot.

Dagen daarna was het zo ver.
De kinderen zaten te wachten
Op al hun cadeaus.
De jongens op hun auto’s en de meisjes op een
mooie blokkendoos.

Klop ,klop , klop , klop
Ja daar was die dan.
Je hoorde kinderstemmen zeggen:
“Ooh een mooie barbiepop” en
“ooh een mooie racewagen.”
Sinterklaas lachte.
Dit was de verjaardag die hij verwachtte.
———————–

Met dit gedicht won Dunja de junior stadsdichtersverkiezing

Verdriet

Het gevoel dat je denkt, dat je ruikt dat je proeft, alles door elkaar.
Je voelt je maag steeds leger worden.
Hé, wat is dat?
Er rolt iets over mijn wang, iets nats.

Het gevoel dat je denkt, dat je ruikt dat je proeft, alles door elkaar.
Maar wat precies?
Je krijgt er kippenvel van.

Het gevoel dat je denkt, dat je ruikt dat je proeft, alles door elkaar.
Geen melig gedoe.
je wilt hoe klein of groot het ook is,
dat dit moment zo snel mogelijk over is.