Eva Wijering

Eva Wijering was  Junior Stadsdichter van Enschede  2012-2013 . Ze kreeg de wisselbeker van Roàn de Jong.

Het laatste gedicht van haar staat bovenaan:

Gedicht van Eva voor de gedichtendagbundel 2014  van dieDichters in Enschede, met als thema : Verwondering:

Verwondering is iets

Verwondering is iets
Iets
Wat je niet zo goed kan uitdrukken
 
Het leven is vol verwondering
Vol verrassing
 
Zoals een libelle
Die op je hand gaat zitten
En blijft zitten
 
Verwondering is iets
Wat je overkomt
En niet vergeet.
 

januari 2014

Hoe maak je een gedicht

Verstop je!
In een onderwerp.
Ontdek!
Nieuwe zinnen,
die anderen
nooit bedacht zouden hebben.
Jij.
Jij alleen.
Kan zo’n gedicht maken
als je je vrij buut.
 
 
Wat Is Een Gedicht?
 
Een gedicht,
Dat zijn eigenlijk,
Een paar zinnen aan elkaar,
Een paar woorden die die zinnen vormen,
En misschien ook nog wat letters,
Die dan weer die woorden vormen.
Veel bijzonders heeft een gedicht,
Dus niet
Of wel?
Dit bijvoorbeeld,
Is dit nou een gedicht?

 

Gedicht voor 4 mei.

 

Stil

 

Alles is stil
Zo stil
Niets beweegt
En toch
Alles is in beweging
De blaadjes hangen
Stil aan de boom
En ze ruisen tegelijkertijd
Mee met de wind
Zelfs het licht
Dat zegt niks
Terwijl het
Toch spreekt met zijn warmte
Hier is het gebeurd
Dit is het slagveld
Nu is het druk
Zo druk
En tegelijkertijd stil
Zo stil

 

Zonder letters

 

gedicht naar aanleiding van het 25 jarig jubileum van Stichting Literaire Manifestaties Enschede
25 jaar
Dat zijn toch
al heel wat jaren
als je 11 bent
maar ja
dat is ook logisch
want zonder
letters
is Twente
niks
zonder letters
heb ik geen naam
dat is toch vreselijk?
Maar nog erger:
Zonder letters
Was er geen feest
En het allerergste:
Zonder letters
Zou ik niet kunnen zeggen:
Gefeliciteerd

Een kerstwens van Eva:

De ideale kerstwens?
Wat houdt dat in?
Een prachtig einde
Of een machtig begin?
Voorspel je dan
Wat er gebeuren gaat
In het nieuwe jaar?
Of kijk je samen om?
Maar is dat niet raar?
Nee, de ideale kerstwens,
Is voor jullie allemaal:
Fijne kerstdagen
En een gelukkig nieuwjaar.

Op de dag over mensenrechten las Eva dit gedicht voor bij de fakkelwake in Enschede:

Geweld, geweld, geweld,
Moet ik naar rechts?
Moet ik naar links?
Moet ik naar voren?
Moet ik naar achteren?
Of moet ik gewoon het recht hebben
Om een normaal leven te leiden?
Dan ging ik naar school
Dan zou ik niet
Dag in
Dag uit
Hoeven werken
Schoonmaken
Koken
Dan speelde ik
Een veilig spel.

Het volgende gedicht droeg Eva voor toen Sinterklaas in de bieb langskwam:

Het is donker
Maar er floepen
Steeds meer lichtjes aan
Ik gluur door één
Van de ramen
Dan plotseling hoor ik
Sinterklaas kapoentje!
Ik kijk op
En alles is nu vol
Met lichtjes en gezang
Dan loop ik opeens
Een huis binnen
Dit is het fijnste huis
Van de buurt
Mijn huis
En ik zing
Zo hard als ik kan
Mee!

Dit gedicht van Eva komt in het boekje van de DIE-dichters:

Halleluja

Bij langzame liedjes
Denk ik aan opa en oma
Dat gebeurt vanzelf
Ik word erg verdrietig
Omdat ik ze
Nooit meer
Kan zien
Dan ren ik
Snel naar boven
Want daar is alleenheid
Alleen vind ik het makkelijker
Om te huilen
Het verdriet verdwijnt vanzelf weer
En als ik dan beneden kom
Hoop ik
Dat het liedje is afgelopen.

Het volgende gedicht droeg Eva voor bij de heropening van de Bibliotheek:

Bieb Centraal

Wat is Enschede zonder bieb?
Niks.
Wat is Enschede zonder boeken?
Niks.
Dan is er niks meer,
Geen spanning,
Geen humor,
Niks.
Wat is Enschede met een bieb?
Veel.
Wat is Enschede met boeken?
Heel veel.
Maar wat is Enschede met een níéuwe bieb?
Alles.

Hier het gedicht waarmee Eva won:

Babydolfijntjes zwemmen in zee
Ze komen naar het strand
Ik aai ze over hun neus
Ze maken een piepend geluidje
Lachend gooi ik een bal in zee
Ze gaan er
Heel snel
Met z’n allen op af
Dan komt de moederdolfijn aanzwemmen
En roept de babydolfijntjes terug
Ik vind het jammer
Als laatste groet gooien de babydolfijntjes de bal op het strand
De bal belandt boven op mijn rinkelende wekker