Jovan Bilbija

Stadsgedicht januari 2017: De vierentwintigste

j-bilbija-stadsgedicht-januari-2017-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedichten voor de gedichtendagbundel 2017
“Humor”


Verloren

Hoe het me lukte
ben ik vergeten,
maar daar stond ik,
in die grap,
en die grap
verloor zichzelf
door mijn komst
en doofde uit.

Want wie lacht nog
als je zegt:
drie mannen
staan op wacht;
vraagt de linker
van de drie
of hij nou
in ’t midden mag.

Gelachen heb ik niet

Ik droomde vannacht
dat ik een moppenboek las
en dat elke bladzijde
spiegelend was.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht december 2016: Zie je nu wat ik zeg?

j-bilbija-stadsgedicht-december-2016-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht november 2016: Geraakt

j-bilbija-stadsgedicht-november-2016-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht oktober 2016: Bacterietranen

j-bilbija-stadsgedicht-oktober-2016-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht september 2016: Maak het fantastisch

J.Bilbija-stadsgedicht-september 2016-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht augustus 2016: In één sprong

J.Bilbija-stadsgedicht-augustus 2016-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht juli 2016: Over water

J.Bilbija-stadsgedicht-juli 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht juni 2016: Buitenspel

J.Bilbija-stadsgedicht-juni 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht mei 2016: De leeuw

J.Bilbija-stadsgedicht-mei 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht april 2016: De warme stad

J.Bilbija-stadsgedicht-april 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht maart 2016: Molenzang

J.Bilbija-stadsgedicht-maart 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht februari 2016: Penelope’s verzoek

J.Bilbija-stadsgedicht-februari 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht januari 2016: Om haar

J.Bilbija-stadsgedicht-januari 2016-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedichten voor de gedichtendagbundel 2016
“Herinnering”


In spelonk: mijn leven in elf millimeter

Ik weet nog goed
Toen ik je zag,
De eerste keer,
Tweeduizendacht,
Je hing, je glom
Zo fijn gelijnd
Als stenen dolk
Van het plafond.
En nu mijn toorts
Jouw regenhuid
Opnieuw beschijnt,
Bedenk ik mij
Dat zelfs al mag
Ik ooit misschien
Als oude man
Je glans weer zien,
Dan is je groei
Niet groter dan
Hoeveel ik kromp
Als oude man.

In spelonk: anderhalve meter geleden

Ik stel me voor
Dat toen je hier
Als puntje pas
Geboren was
Er onder jou
In die spelonk
De laatste roep
Van mammoet klonk.
En dieper nog
Daar in die grot,
Een eerste zwaai
Vanaf de muur,
Een rode hand
Als beeldgedicht,
Dat eindelijk weer
Wordt bijgelicht
En nu opnieuw,
Als tijdmigrant,
De groeten doet
Vanaf de wand.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Nieuwjaarsgedicht 2016,
Hart & Ziel-katern, TC Tubantia
12 januari 2016


Koekjes op zolder

Daarnaast
Mag het jaar
Bijzonder saai zijn
Af en toe.
Een beetje staren,
Een beetje draaien,
Koekjes eten
Ver op zolder
In het zonlicht
Naast je kat
Die net als jij
Al is vergeten
Wat ‘ie daar
Te zoeken had.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht december 2015: Mee

J.Bilbija-stadsgedicht-december 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht november 2015: Het zesde model

J.Bilbija-stadsgedicht-november2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht oktober 2015: Een weidse blik

J.Bilbija-stadsgedicht-oktober 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht september 2015: Naar een roder avondlicht

J.Bilbija-stadsgedicht-september 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Twee gedichten geschreven ter gelegenheid
van het afscheid van Prof. Dr. Bärbel Dorbeck-Jung,
18 september 2015.


De romantiek van kiespijn

Na deze ingreep op nanoniveau,
sprak de arts, en ze keek me zo
moederlijk aan, bent u nooit meer
verkouden of somber, meneer,
en nooit is het been naast uw bed
het verkeerde, of deert u de steek
van doorn of van mug, en uw haar zal
glanzen als wit metaal, en uw vet
verbrandt als u ligt op uw rug.
En uw droom zal zijn als seringen
zo mooi, met facebookvrienden
in verentooi, die toegang hebben
tot uw onderbewuste – de dame
die zacht uw droomlippen kuste
zal wakend blozen als ze u ziet.
En geniet overdag van smaak 2.0,
want uw tong is verbeterd en alles
ruikt fris, en u eet niet langer
om langer te leven, want kernfusie
zal u onsterfelijkheid geven.

Mevrouw, zei ik, en ik stond op
uit mijn stoel, voordat ik voorgoed
uit uw leven verdwijn, wil ik u danken
voor dit verhaal, want nog nooit
hield ik zo van mijn kwalen en pijn.

(haiku)

De uil laat de tak
los gaan de vleugels – ze veert
geruisloos omhoog

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht augustus 2015: Andere ogen

J.Bilbija-stadsgedicht-augustus 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht juli 2015: 60.480

J.Bilbija-stadsgedicht-juli 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht juni 2015: Beschaving

J.Bilbija-stadsgedicht-juni 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedicht geschreven ter gelegenheid van het Funky Boekenbal, Atak, 19 juni 2015.

Geluid graag

Leg je oor op het Ei
Van Ko en je hoort
De diepte die vraagt
Om geluid: het gezwonk
Van straat en markt,
Het druisen van voeten
En stemmen die roepen
Om vis, fruit en snoep.
Melodie en geur,
Gesis en gesjees
Van tonen die jachtig
Springen, al jaren, en
Zonder te denken
De buik van de stad,
Het traject van de mens,
Met klanken doorvoeden,
En behoeden voor stilte,
Die nekt en een stad
Tot fantoom kan maken
En, als je niet oppast,
Als schitterend nootje,
Geruisloos zal kraken.

Leg je oor op het Ei
Van Ko en je hoort
Het kuiken dat piept
En roept om muziek
Die rolt van de toren,
Die oren doet groeien,
Die straalt van de bühne,
Het hart weet te krabben,
Het hoofd weet te boeien.
Gezang en gefluister.
De stad die vraagt
Om kikkers die kwaken,
Om mensen die zingen,
En om een publiek
Dat droomt van die dingen.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht mei 2015: Op vrije voet

J.Bilbija-stadsgedicht-mei 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedicht voor KunstenLandschap 2015

Een slokje lucht

Dwalen, staren door het water,
Slapend raken mij de golven,
Over, onder neem mij zonder
Adem, lucht en dan bedolven.

Keer me om en kijk naar boven:
Daar, het leven dat ik zocht,
Vond, verloor, want toch verstoort
De droogte weer de ademtocht.

En daarom, als ik zwemmen zal,
Dan zal ik zwemmen als ik ben
Gewend, want dit is toch een vis:
Een beest dat niets dan water kent.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht april 2015: De weg naar boven

J.Bilbija-stadsgedicht-april 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedichtjes ter gelegenheid van de Culturele Zondag. 29 maart 2015. Thema: “Stadsoase”.

Zullen we maar weer?

Volgedist en opperdepopgefrist,
Door koffieboon en bakkersgist,
Met verse kracht en tegenzin,
Oase uit, woestijn weer in.

Oase

O was ik maar oase,
Jouw oase, maar helaas,
Je was een haasje in extase
En ik konijntje en een dwaas.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedicht ter gelegenheid van de benefietavond t.b.v. “Books for Life”. Georganiseerd door Catherine Ann Lombard, Bibliotheek Enschede, 19 maart 2015.

En ze lazen nog lang en gelukkig

In Wonderland verschijnt een raampje
In een boomstronk, in de lucht,
Waar Alice, jong en opgetogen,
Naar een nieuw paar kinderogen
Glimlacht in haar wolkenvlucht.

En ergens anders tuurt een mensje
Door het gaatje van een pruim
Naar het rupsje dat nog altijd
Niet snapt dat rupsenappetijt
Komt door vlinders in de buik.

En Peter Pan die strekt zijn hand
En steelt een roversschip,
Waarmee hij vliegt tot in het dal,
Tot bij het welkomstfestival
Waar zijn elfenkoortje zingt.

En wij, wij staan daar om het hoekje
Van de kinderboekenzaal
En kijken rond in ons geheugen
Om ons mét hen te verheugen
Op het volgende verhaal.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht maart 2015: Vrijwandelland

J.Bilbija-stadsgedicht-maart 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Gedicht ter gelegenheid van de bijeenkomst “053 zoekt burgemeester (m/v)” 18 februari 2015

Silhouet

We zagen je staan
Aan de rand van de stad,
Ver weg en je voelde
Onbekender dan ooit.
En je riep iets naar ons,
Maar wij hoorden je niet,
Want als door een vlaag
Vervaagde je vorm
En werd je al snel
Die man of die vrouw
Die elk van ons,
Tienduizenden, zelf
Van jou had gemaakt,
En, had het gekund,
Op maat had besteld.

Dan was je de moeder die haar kind leert lopen,
De wijze die zijn kind laat gaan,
De broer die zijn zusjes verdedigt
Met fluwelen bokshandschoenen aan,
De vader die zich goed herinnert
Hoe hij was in zijn woeste jeugd
En een lans heeft die reikt
Tot diep in het Haagse
En die hij breekt voor zijn thuis
Als hij namens hen spreekt,
De juf die streng is
Als de klas niet wil horen
Of zelf juist zwijgt als ze stil moeten zijn,
De dirigent van drieënvijftig verschillende koren
Naar wie elke mond kijkt en die alles bereikt.

Maar ineens stond je daar,
Vlakbij, en je lachte
En voelde concreter
Veel echter dan ooit,
Serieus en bewogen
Met slechts één kleur ogen
En één kleur partij,
Vastomlijnd, voorzien
Van talent en tekort,
Slechts in delen de held
Die wij hadden verwekt.
Je was net als wij
Ooit als baby geboren.
Je was niet volmaakt
En juist daarom perfect.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

Stadsgedicht februari 2015: Pen

J.Bilbija-stadsgedicht-februari 2015-site-groot

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

———————–

De vijf ingezonden gedichten voor de stadsdichtersverkiezing:

Singels

De stad Varvik woon
Ligt Hogeland duinen,
Ligt Hogelande hoogste duinentop;
‘N Lasondere plek,
Al Lasonder controle,
Wat Olie op de molen
En de stad die Getfert.
En vraag je me dan, van
Laares die stad?
Ja, Laares die stad
Where every Boddekamps
To drink a glass Volksparkling wine,
Volksparkling stars in d’heldere nacht.
Ja, Laares die stad?
Pathmos ik je zeggen?
Tubantia ’n Tukker
En weet het allang.

Partners

En toen we daar weer samenzaten,
Dalian, Palo Alto en ik,
In ‘t zwaartepunt van onze driehoek,
De tuinen van Toulouse om dit,
Ons zevenjaarlijks ritueel,
In zonlicht te voltrekken
En ik het Twentse kon bekijken
Vanuit Oost- en Westers licht,
Ja, toen zei ik in mijn beste Stads:
“M’n vrienden, ik ben ziek geweest,
Had mageritis in m’n lijf,
De bodem van de buik in zicht;
Maar niet gezwicht voor wat ik zag,
Voor wat ik vreesde, wat ik dacht,
Want taaier nog dan dit skelet,
Waar nu weer vlees aan groeit,
Is de ziel die onverminderd sterk,
Als honingbijtje aan het werk,
Slechts oog heeft voor wat bloeit.”

Afgekapt

Zeg, waar is je –
Weg.
Maar jullie waren toch –
Niet echt.
Ze had toch niet –
Jawel.
En hoe heeft ze het –
Gebeld.
En nu, wat ga je –
Niets.
Dus blijf je dan –
Precies.

Zogenaamd

Er stonden stoepkrijtbloemen
In je stoepkrijtplantenbak,
Voor je uitgeknipte ramen,
En daarachter jij als dame,
Die haar hoofd naar buiten stak.

Of ik binnen wilde komen,
Want ik was je eregast;
Je zou van alles gaan vertellen
Mits ik netjes aan zou bellen
En dan deed jij wel verrast.

En je toonde me je keuken,
Je piepschuim douchecabine,
Al die spullen nam je over
Van de vorige bewoner,
De nieuwe wasmachine.

Maar ik ben toen halverwege
Van die doos daar op het gras
Toch maar even weggekropen
En heb mijn tranen laten lopen
Omdat mama er niet was.

Ons

Ik heb toen op je gewacht
Totdat ik een ons woog en ik dacht
Dat ik de wachtdood wel zou sterven
En bederven zou de nacht.
Maar toen je hier uiteindelijk kwam
En mijn lijfje zag van krap honderd gram,
Opgelucht wapperend in de deur,
Nagenoeg stemloos, verschoten van kleur,
Toen wist je met gewichtige woorden
Mijn dunnig lijfje, mijn navel, mijn oren,
Ja zelfs mijn gedachten en intelligentie
Weer te voorzien van een derde dimensie.

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija