Sarah Vegter

Sarah2Sarah Vegter was junior stadsdichter van Enschede in 2015-2016. Ze won de finale in 2015 met haar gedicht “Huiswerk”. De jury was onder de indruk van zowel haar dichtkunsten als haar voordracht.

Hieronder staan de gedichten die Sarah als junior stadsdichter schreef. De meest recente staat bovenaan.

 

 

———————–
Gedicht voor de gedichtendagbundel 2017: “Humor”

 

Echt zo leuk?

Het wil maar niet lukken
om over humor te schrijven.
Een prank, een grap, een grol
zijn woorden die naar boven drijven.

Rijg ze maar eens aaneen
tot een vers of een gedicht.
Verzin maar eens een verhaal
waar iedereen dubbel om ligt!

Het wil maar niet lukken
om over humor te schrijven.
Blijdschap, lachen, fun
komen naar boven drijven.

Ik lach me rot.
Lig in een deuk.
Ik plas in m’n broek.

Was het echt maar zo leuk.

 

———————–
Gedicht voor het Wilminkplein

 

Winter

Vlokjes vallen op het plein,
de sneeuwlaag wordt steeds dikker.
De waterval bevroren,
geen kind komt hier meer spelen.

Met mutsen en sjaals gaan mensen voorbij,
verlangend naar warmte en thuis.
De haard brandt,
hutspot staat op tafel.

Winter is iets wonderlijks,
de winter neemt iets met zich mee.
Sneeuw, kou en donkere wolken,
maar ook de kerstman met zijn slee.

 

———————–
Gedicht voor de Vredesweek

 

Het soldaatje

Er was een klein soldaatje,
die was niet zo blij.
De oorlog was afgelopen,
het vechten voorbij.
“Nu heb ik geen werk meer”
zó droevig, vond hij.

Hij reed door een dorpje,
en kwam op een verwoest plein.
Er speelden vijf kinderen,
blij, omdat ze weer buiten konden zijn.
Ze riepen “kom, speel met ons mee!”
Dat vond het soldaatje wel fijn.

Ze speelden tot het donker werd,
hij voelde zich weer kind.
“Dit is toch veel leuker dan oorlog,
Vrede is wat ons verbindt!”
Het soldaatje nam toen dit besluit;
Ik word ijscoman, en daarmee uit.

 

———————–
Gedicht over het begin van het nieuwe schooljaar

 

De Brugklas

Docenten
Hoe kunnen we in hemelsnaam al die verschillende namen onthouden?
En welk vak geven ze nou?
Lokalen
Moeten we hier nu links of rechts?
Oh nee! Nog maar twee minuten!
Lessen
Is café een Frans of Engels woord?
En moet dat streepje naar links of naar rechts?
Tas
Heb ik wel de goede boeken mee?
Zo! Die rugzak is zwaar!
Huiswerk
Chips, dat proefwerk is morgen al.
En heb ik nu de verkeerde paragraaf geleerd?
M`n lengte
Help, ik kom niet bij mijn kluisje.
Zou ik over zes jaar wel de vlag in de mast kunnen steken?

 

———————–
Gedicht voor het Willem Wilminkplein

 

Dag dag eendagsvlieg

Wat een geluk,
mijn dag kan niet meer stuk.
Daar loopt een reus met in zijn hand
Winter Wonder Land.
Wat zal het fijn skiën zijn
op dat ijsfestijn.
Dus daar land ik dan,
op het prachtwerk van die ijscoman.
Maar help, er komt een rode schuiver aan,
recht over mijn mooie ijsskibaan.
Het schuift me naar binnen en ik wacht af,
tot ik beland in het familiegraf.

 

———————–
Gedicht geschreven ter gelegenheid van
dodenherdenking 2016

 

In de oorlog

Vertrouwen,
bij wie kan je je verhaal kwijt?
Bij je ouders
of je vriendin?

Veilig,
bij wie durf je echt jezelf te zijn?
In de klas
of op straat?

Wie leert ons vertrouwen,
een veilige plek voor jou en mij?
Waar vertrouwen zal beginnen,
daar kan vrijheid echt vrede zijn.

 

———————–
Gedicht geschreven ter gelegenheid van
het tienjarig bestaan van Stichting Leergeld

 

De zon

Ik droomde over Sporten, Spelen en Leuke Dingen Doen,
ik droomde over Dichten en Muziek, over Schoolreisje en Kamp.
Ik droomde over een Meisje, gewoon in Enschede, bij mij in de Klas,
ik droomde dat zij niet mee kon op Kamp.
Niet omdat ze niet wou, maar omdat het niet kon.
Ik droom over een wereld, waarin geld geen rol speelt,
waar wij, kinderen, met z`n allen samen zijn.
In die wereld schijnt de zon. Altijd.

 

———————–
Gedicht geschreven voor het Concert Kinderensemble EWO
op 21 februari 2016 in de Ontmoetingskerk

 

Het orkest

Een paar pennenstreken,
over de afgelopen weken.

Strijken en blazen,
tellen en rusten,
opstreek, afstreek,
halve noot, valse noot.

En weer herhalen.

Blazen en strijken,
rusten en tellen,
afstreek, opstreek,
lange noot, eindnoot.

Applaus!!!

 

———————–
Gedicht voor de gedichtendagbundel 2016
“Herinnering”

 

Het doosje

Herinner je je nog die herinnering?
Die over dat doosje?
Dat doosje waar je die herinnering in wou
opbergen,
zodat die niet kon vallen of breken?
Maar toen kwam je erachter dat dat niet kon.
Niet als foto, niet als film,
geen leuke of stomme herinnering,
geen enkele herinnering past in een doosje.
Alleen in een laatje van je brein.

 

———————–
Gedicht ter gelegenheid van de nieuwjaarsreceptie 2016
van de Stichting VCO Oost-Nederland

 

Herberg

Ga in gedachten met me mee
naar een herberg.
Onder het rieten dak is de eiken voordeur.
Kom binnen!
De dikke waard schenkt kroezen bier,
er worden verhalen verteld
en overal wordt gelachen.

Ga in gedachten met me mee.
Herberg.
Her – bergen.
Iets opnieuw opbergen.
In een grot,
in een berg,
of gewoon in een bezemkast.

Ga in gedachten met me mee
naar een plaats,
waar jij en ik
een herberg zijn.
Waar mensen zich kunnen herbergen
die thuis niet meer veilig zijn.

 

———————–
Dit is het gedicht waarmee Sarah de verkiezing won:

 

Huiswerk

huiswerk
hoe verzinnen ze het
huiswerk
zo irritant lang saai en vervelend
huiswerk
dit hebben we toch allemaal al gedaan
allemaal al in de les geleerd
dat gekke belachelijke huiswerk
​ik wil ravotten met anderen
rennen door het bos
maar nee hoor
dat stomme domme huiswerk
ik wou dat het niet bestond