Anne van Heek

Anne van Heek

Gedichten van Anne van Heek

Met zingen is de liefde begonnen

en een aarzelende toon.
Het lied, dat wordt al hoger
en je zingt vanzelf mee.
Dan zul je wel verliefd zijn,

lees verder

Muziek

vergeet de sirene om te gillen
en de visser laat zijn hengel liggen
en de boer vergeet zijn biggen
Als de trommels beginnen te slaan

lees verder

Het Volkspark

kun je in het Volkspark zien.
En kijk je naar beneden,
over de rand van een brug
dan kijkt je spiegelbeeld terug.

lees verder

Wat is een gedicht

De wereld in een zin verlicht
Een regenboogje op papier
Dat is een gedicht
Gedicht bij het werkboek voor de verkiezing van de nieuwe junior stadsdichter 2014 -2015.

lees verder

Schreeuwende stilte

maar ze schreeuwen over alles.
Maar er is geen reden meer.
De oorlog is voorbij.
Nooit meer, never more, niet nog een keer.

lees verder

Het verwondert mij

een vogel die zijn naam roept.
Wil hij soms dat iedereen hem kent?
Het verwondert mij,
een vrouwtjesleeuw die zich gedraagt

lees verder

Sinterklaas

met alle cadeaus in een grote mand.
Maar onderweg ging het stormen o, nee!
En de wind nam de stoomboot mee.
Toen kwam er mist, ze zagen niks.

lees verder

Eeuwig

kleiner dan klein, te klein
leven is niet eeuwig, lang is niet kort
het is wat het is en het wordt wat het wordt
bubbels vol leven, geluid, gevoel en nog meer

lees verder