Cyrine Beune (1999) was junior-stadsdichter van 2010 tot 2011. Met haar gedicht Volkspark werd ze de tweede junior dichter van Enschede. In het Volkspark beschreef ze het magische gevoel dat ze kreeg als ze het park binnen liep.
Cyrine Beune
hoog
heel hoog
druppelend druipt een druipel van de berg
en valt
als je leven is gestorven,
en iedereen koffie heeft gepakt,
begint een lange reis vol verdriet
je zult onhoorbaar worden,
wanneer ik door de hekken loop
zal er een ruisende stilte komen
hij gaat langs de herdenkenden,
ter ere van ons,
Ik pak een suiker zoet hartje
Liefde
Liefde op het hartje
Ik breek
Brr de cito komt er aan
spanning, kriebels.
doe ik het wel goed?
krijg ik een voldoende?
Ik loop tussen de krampjes door.
Het is stil,
té stil.
Je hoort geen roepende koopmannen,
Die plek met symbolen, die staan voor hoop,
geloof en liefde
Het anker voor hoop, hoop dat niemand je
vergeet.
Ik loop door de hekken,
ze verdwijnen snel
Vogels fluiten
eenden kwaken,
filosofie is een gedachte,
om eeuwig naar te smachten
om over na te denken,
hoe dat kopje zich zit vol te schenken
