Gedichten van Dunja Koiter

Herinnering

Je keek en toen keek ik.
Ik verbaasde me, ook al was het maar een blik.
Toen dacht ik terug…
Hij was het, ik voelde me trots.
Hij sprak heel plots en zei:
ik ken jou ergens van.
Ik was blij en dacht bij mezelf: ontspan.
Hij ging al snel een heel verhaal vertellen.
Ik was blij, want ik kon aan hem
al mijn vragen stellen.
Het voelde goed bij hem, we werden vrienden.
Tot dat ene moment.
Het was perfect, maar toen was alles voorbij.
We waren zo dichtbij.

Gedicht voor de gedichtendagbundel 2016 “Herinnering”

Dunja Koiter

Dunja Koiter