Gedichten van Frank Wijering

Grote broer

(in de geest van W. Wilmink)

In de schaduw van zijn grote broer
voelde hij zich safe
zolang hij hier maar bleef
was hij stoer

Met zijn broer wilde iedereen
wel graag verkeren
dames alsook heren
zwermden om hem heen

Hem zagen ze niet staan
daarvoor was hij te klein
soms liep hij op het grote plein
maar wat alleen te gaan

En toen viel op een dag
zijn broer om als hout
zwaar als goud
dat liggen mag

Iedereen met wat gewicht
vond er wel wat van
sprak omfloerst over de man
onttrok hem aan het licht

De schaduw van zijn grote broer
verdampte als een zucht
er was geen weg, geen vlucht:
hij was zonnevoer

Soms kijkt iemand naar hem
ben jij niet de broer van?
nee, huilt hij dan
met stille stem

ik ben nergens van.

15 juni 2009. In het kader van het Wilmink Festival.

Frank Wijering

Frank Wijering