Gedichten van Jos Eertink

Dag meneer

het dunste lijntje maneschijn
zit klem tussen het Wilminkplein
en die vals bescheiden straat
van de stilgevallen Bannink

als Orion iets blauwer kleurt
en de lucht naar chocolade geurt
vind je zittend op z'n bankje
een man met zware bril

hij stelt zich aan je voor als Aart
terwijl je naar de stenen staart
die openen - compleet met trap -
knarsend aan je voeten

nieuwsgierig daal je samen af
naar een eindeloze zomerdag
waar bonte wezens liedjes zingen
die je ergens was verloren

Aart wijst trots de speeltuin aan
waar al je oude vrienden staan
gevangen in een warme
van sepia doortrokken gloed

onthoud dit goed, fluistert Aart
als je nostalgisch slapen gaat
word dan wakker in het heden 
of één met je verleden

Achtste stadsdichter van Enschede

Jos Eertink

Jos Eertink