Gedichten van Jos Eertink

Speeltuinen, buurthuizen

graag zou je nog eens
achterwaarts
die glijbanen bestijgen
als het spookbeeld van een kind
in een omgekeerd verleden

het trapje af op regenlaarzen
door pas gevallen bladeren
de struiken als een grens
waarin mussen rustig leven

wakend bij de uitgang
het vriendelijke nijlpaard
dat later zou verdwijnen
in een groeiende blinde vlek

wat die watervaste stiften
op de klimtoestellen schreven
lees je op je blauwe knieën:

alles van waarde
leer je met spelen


dan bezeer je pardoes
je achterwerk
aan een wegbezuinigde wip
en een afzetlint spant knerpend
om jeukerige zaakjes

de dader blijkt een rups
en je vlucht naar warme vensters
waarachter de volwassenen
een toekomst aan je tonen
met zingen in gemixte koren
repaircafés en stemkantoren
en rondom groene lakens
de verschillende culturen
die hun keus geduldig krijten

met schaamrood op de kaken
ontwaar je je vergrijste zelf
gesnapt door senioren
bij de laatste valse bingo

Achtste stadsdichter van Enschede

Jos Eertink

Jos Eertink