Jovan Bilbija (Hilversum, 1979) was stads-dichter van Enschede van 2015 tot februari 2017.

Na zijn eindexamen in 1997 vertrok hij naar Canada waar hij in Montreal een driejarige opleiding Illustration and Design volgde. Hij keerde terug naar Nederland en studeerde vanaf 2000 Oudheidkunde aan de VU Amsterdam (MA in 2005).

In 2012 promoveerde hij aan dezelfde universiteit bij Griekse Taal en Literatuur.

Naast zijn werk en kunstenaarsschap dient Jovan als priester in de Servisch-Orthodoxe kerk.

Jovan Bilbija

Jovan Bilbija

Gedichten van Jovan Bilbija

De vierentwintigste

lees verder

Verloren

Hoe het me lukte
ben ik vergeten,
maar daar stond ik,
in die grap,

lees verder

Gelachen heb ik niet

Ik droomde vannacht
dat ik een moppenboek las
en dat elke bladzijde
spiegelend was.

lees verder

Zie je nu wat ik zeg?

lees verder

Geraakt

lees verder

Bacterietranen

lees verder

Maak het fantastisch

lees verder

In één sprong

lees verder

Over water

lees verder

Buitenspel

lees verder

De leeuw

lees verder

De warme stad

lees verder

Molenzang

lees verder

Penelope’s verzoek

lees verder

Om haar

lees verder

In spelonk: mijn leven in elf millimeter

Ik weet nog goed
Toen ik je zag,
De eerste keer,
Tweeduizendacht,

lees verder

In spelonk: anderhalve meter geleden

Ik stel me voor
Dat toen je hier
Als puntje pas
Geboren was

lees verder

Koekjes op zolder

Daarnaast
Mag het jaar
Bijzonder saai zijn
Af en toe.

lees verder

Mee

lees verder

Het zesde model

lees verder

Een weidse blik

lees verder

Naar een roder avondlicht

lees verder

De romantiek van kiespijn

Na deze ingreep op nanoniveau,
sprak de arts, en ze keek me zo
moederlijk aan, bent u nooit meer
verkouden of somber, meneer,

lees verder

(haiku)

De uil laat de tak
los gaan de vleugels – ze veert
geruisloos omhoog
Gedicht geschreven ter gelegenheid

lees verder

Andere ogen

lees verder

60.480

lees verder

Beschaving

lees verder

Geluid graag

Leg je oor op het Ei
Van Ko en je hoort
De diepte die vraagt
Om geluid: het gezwonk

lees verder

Op vrije voet

lees verder

Een slokje lucht

Dwalen, staren door het water,
Slapend raken mij de golven,
Over, onder neem mij zonder
Adem, lucht en dan bedolven.

lees verder

De weg naar boven

lees verder

Zullen we maar weer?

Volgedist en opperdepopgefrist,
Door koffieboon en bakkersgist,
Met verse kracht en tegenzin,
Oase uit, woestijn weer in.

lees verder

Zullen we maar weer?

O was ik maar oase,
Jouw oase, maar helaas,
Je was een haasje in extase
En ik konijntje en een dwaas.

lees verder

Oase

O was ik maar oase,
Jouw oase, maar helaas,
Je was een haasje in extase
En ik konijntje en een dwaas.

lees verder

En ze lazen nog lang en gelukkig

In Wonderland verschijnt een raampje
In een boomstronk, in de lucht,
Waar Alice, jong en opgetogen,
Naar een nieuw paar kinderogen

lees verder

Vrijwandelland

lees verder

Silhouet

We zagen je staan
Aan de rand van de stad,
Ver weg en je voelde
Onbekender dan ooit.

lees verder

Pen

© Stadsdichter Enschede 2015-2016 – Jovan Bilbija

lees verder

Singels

De stad Varvik woon
Ligt Hogeland duinen,
Ligt Hogelande hoogste duinentop;
‘N Lasondere plek,

lees verder

Partners

En toen we daar weer samenzaten,
Dalian, Palo Alto en ik,
In ‘t zwaartepunt van onze driehoek,
De tuinen van Toulouse om dit,

lees verder

Afgekapt

Zeg, waar is je –
Weg.
Maar jullie waren toch –
Niet echt.

lees verder

Zogenaamd

Er stonden stoepkrijtbloemen
In je stoepkrijtplantenbak,
Voor je uitgeknipte ramen,
En daarachter jij als dame,

lees verder

Ons

Ik heb toen op je gewacht
Totdat ik een ons woog en ik dacht
Dat ik de wachtdood wel zou sterven
En bederven zou de nacht.

lees verder