Jovan Bilbija (Hilversum, 1979) was stads-dichter van Enschede van 2015 tot februari 2017.

Na zijn eindexamen in 1997 vertrok hij naar Canada waar hij in Montreal een driejarige opleiding Illustration and Design volgde. Hij keerde terug naar Nederland en studeerde vanaf 2000 Oudheidkunde aan de VU Amsterdam (MA in 2005).

In 2012 promoveerde hij aan dezelfde universiteit bij Griekse Taal en Literatuur.

Naast zijn werk en kunstenaarsschap dient Jovan als priester in de Servisch-Orthodoxe kerk.

Jovan Bilbija

Jovan Bilbija

Gedichten van Jovan Bilbija

De vierentwintigste

lees verder

Verloren

ben ik vergeten,
maar daar stond ik,
in die grap,
en die grap

lees verder

Gelachen heb ik niet

dat ik een moppenboek las
en dat elke bladzijde
spiegelend was.
Gedichten voor de gedichtendagbundel 2017

lees verder

Zie je nu wat ik zeg?

lees verder

Geraakt

lees verder

Bacterietranen

lees verder

Maak het fantastisch

lees verder

In één sprong

lees verder

Over water

lees verder

Buitenspel

lees verder

De leeuw

lees verder

De warme stad

lees verder

Molenzang

lees verder

Penelope’s verzoek

lees verder

Om haar

lees verder

In spelonk: mijn leven in elf millimeter

Toen ik je zag,
De eerste keer,
Tweeduizendacht,
Je hing, je glom

lees verder

In spelonk: anderhalve meter geleden

Dat toen je hier
Als puntje pas
Geboren was
Er onder jou

lees verder

Koekjes op zolder

Mag het jaar
Bijzonder saai zijn
Af en toe.
Een beetje staren,

lees verder

Mee

lees verder

Het zesde model

lees verder

Een weidse blik

lees verder

Naar een roder avondlicht

lees verder

De romantiek van kiespijn

sprak de arts, en ze keek me zo
moederlijk aan, bent u nooit meer
verkouden of somber, meneer,
en nooit is het been naast uw bed

lees verder

(haiku)

los gaan de vleugels – ze veert
geruisloos omhoog
Gedicht geschreven ter gelegenheid
van het afscheid van Prof. Dr. Bärbel Dorbeck-Jung,

lees verder

Andere ogen

lees verder

60.480

lees verder

Beschaving

lees verder

Geluid graag

Van Ko en je hoort
De diepte die vraagt
Om geluid: het gezwonk
Van straat en markt,

lees verder

Op vrije voet

lees verder

Een slokje lucht

Slapend raken mij de golven,
Over, onder neem mij zonder
Adem, lucht en dan bedolven.
Keer me om en kijk naar boven:

lees verder

De weg naar boven

lees verder

Zullen we maar weer?

Door koffieboon en bakkersgist,
Met verse kracht en tegenzin,
Oase uit, woestijn weer in.
Gedichtje ter gelegenheid van de Culturele Zondag. 29 maart 2015. Thema: “Stadsoase”

lees verder

Zullen we maar weer?

Jouw oase, maar helaas,
Je was een haasje in extase
En ik konijntje en een dwaas.
Gedichtje ter gelegenheid van de Culturele Zondag. 29 maart 2015. Thema: “Stadsoase”

lees verder

Oase

Jouw oase, maar helaas,
Je was een haasje in extase
En ik konijntje en een dwaas.

lees verder

En ze lazen nog lang en gelukkig

In een boomstronk, in de lucht,
Waar Alice, jong en opgetogen,
Naar een nieuw paar kinderogen
Glimlacht in haar wolkenvlucht.

lees verder

Vrijwandelland

lees verder

Silhouet

Aan de rand van de stad,
Ver weg en je voelde
Onbekender dan ooit.
En je riep iets naar ons,

lees verder

Pen

lees verder

Singels

Ligt Hogeland duinen,
Ligt Hogelande hoogste duinentop;
‘N Lasondere plek,
Al Lasonder controle,

lees verder

Partners

Dalian, Palo Alto en ik,
In ‘t zwaartepunt van onze driehoek,
De tuinen van Toulouse om dit,
Ons zevenjaarlijks ritueel,

lees verder

Afgekapt

Weg.
Maar jullie waren toch –
Niet echt.
Ze had toch niet –

lees verder

Zogenaamd

In je stoepkrijtplantenbak,
Voor je uitgeknipte ramen,
En daarachter jij als dame,
Die haar hoofd naar buiten stak.

lees verder

Ons

Totdat ik een ons woog en ik dacht
Dat ik de wachtdood wel zou sterven
En bederven zou de nacht.
Maar toen je hier uiteindelijk kwam

lees verder