Gedichten van Margt Veldhuizen

Gewoon Enschede

Geen droosjes
niet aan zee
nauwelijks een haven
dichtbij de grens
verbrand, beschadigd, hersteld
met verve weer herrezen
dit is de plaats
waar ik wil wezen.

De oude markt met haar cafés
de bomen op het plein
kleine straatjes erom heen
daar wil ik lopen, daar wil ik zijn.

Singels slingerend als rivieren
in een waterloze stad,
het vele groen waarin
er plek is om te spelen.

Zij leeft in mij voort
dicht onder mijn huid
in mijn hoofd en hart
woont deze stad.

Hier deed ik mijn eerste passen
liep naar school en park
veel is nog hetzelfde
niet alles is voorbij
de stad die blijft
ook zonder mij.


Laatste stadsgedicht januari 2019

Margt Veldhuizen

Margt Veldhuizen