Margót Veldhuizen was stadsdichter van Enschede van 2017 tot februari 2019.
Met haar aansprekende, beeldende gedichten won ze op 28 januari 2017 van Dick Schlüter, die eveneens door de jury werd geprezen.
Margót was de zevende stadsdichter van Enschede.

Margót Veldhuizen

Margót Veldhuizen

Gedichten van Margót Veldhuizen

Gewoon Enschede

niet aan zee
nauwelijks een haven
dichtbij de grens
verbrand, beschadigd, hersteld

lees verder

Winterse herinnering

kijkend naar de schaatsende kinderen,
bij de ijsbaan op de Oude Markt.
Haar ogen zoeken een meisje
waarvan ze vrolijk wordt

lees verder

Einde van de markt

de handel bijna is ingepakt
vrachtauto’s in beweging komen,
de marktlui na een lange dag
vermoeid weer naar huis toe gaan,

lees verder

De Boddenkamp

of met gepaste afstand van elkaar
ruiken naar verf, cement, kalk en lijm
de vloeren heel, de muren wit
of in moderne tinten,

lees verder

Van Boekelo naar Enschede

straks komen wij
zingend in Enschede aan.
Geurende grassen
koeien en paarden

lees verder

Hoogzomer

alsof ze nooit meer weg wil gaan
planten wachten op de regen
of koud water uit de kraan.
Zelfs de muren zijn verhit

lees verder

Honderd jaar Van Heekpark

dan je denkt en kent de stad
waarin je woont een plek die
je verrassen kan of dierbaar is
zoals dit park dat honderd jaar bestaat

lees verder

Kinderboerderij Het Wooldrikspark

het naar hooi, gras en aarde geurt
stappen sierkippen vrolijk rond
nemen schapen en geiten geen blad
voor de mond, zweven apalca’s

lees verder

Tewerkgesteld

zoals ieder jaar
om deze tijd
herdenk ik haar.
Hoe zij geleden heeft

lees verder

Boerenkerkhof

fluistert wind
scharrelen merels
onder struiken.
Kinderstemmen springen

lees verder

Gemeenteraadsverkiezingen

tussen vele partijen
voor ieder is er wel wat wils.
In Enschede gaat het goed
al kan het altijd beter

lees verder

Wegener kunstenaars

draaiden de persen er met veel kabaal
daar waar vluchtelingen verbleven
op zoek naar een vredig bestaan,
zijn kunstenaars nu bezig

lees verder

De tijdgeest

geur van kruit door wind verwaaid
het vet en suiker van de lippen
en de bezem over de straat gehaald
van kale takken uit hoge bomen

lees verder

Winterslaap

dat alsmaar geurt en overal aanwezig is
glinsterende ballen, sterren en een piek
twinkelende verlichting in de hele stad
en overal jengelende kerstmuziek.

lees verder

De Alphatoren

als baken voor een bange burger
de weg kwijt in deze wereld
van globalisering en emigratie
of ander groot en klein verdriet

lees verder

Gedoe

zichtbaar te zwaar voor haar broze lijf
een beetje schuin en scheef over de stoep.
Het afval scheiden valt niet mee
al is ze voor een schoon milieu

lees verder

Stad in de regen

die doodstil langs de singel staan
waarover fietsers ’s morgens vroeg
half dromend naar hun werk toe gaan.
Op Grote Kerk en het stadhuis

lees verder

Thuisblijver

het wijde strand met schelpen
cirkelende meeuwen in zilte wind
ruisende golven, de geur van zout.
Zo’n verlangen naar de zee

lees verder

Hypermodern ziekenhuis

er is nauwelijks tijd
voor een koele hand
op koortsig hoofd
of troostend woord

lees verder

Kunst in het groen

staat te kijk op gras
onder eiken en beuken
hangt in wind of regen
ligt aan de oever van een vijver.

lees verder

Herdenken

haar rolstoel duw ik richting oorlogsmonument
aandachtig leest ze alle linten
groet soldaat en gijzelaar
de moeder en haar kind

lees verder

Bevrijd!

merels floten maakten nesten
al zat de kou nog in de lucht
toen Britse en Canadese soldaten
langzaam maar gestaag

lees verder

Enschedese vrouwen

door weer en wind
met kinderen op de fiets
van school naar werk
en terug naar huis,

lees verder

De wegwerkers

in oranje jas
de harde werkers
die in weer en wind
mist, zon en regen

lees verder

Tweeënnegentig

nog tamelijk kras
en elke dag als het
van wie dan ook vermag
het weer het toelaat

lees verder

Textielblues

soms huilt zij, lacht zij, zingt zacht
laat de gitaar klagend klinken
de slepende stem van de zanger
wekt op wat je al lang vergeten dacht.

lees verder

Zondagse kleren

de radio zondagse muziek liet horen
vond ik het lopen uit door de poort
over de straat op weg naar het park.
Daar wachtten herten met grote geweien

lees verder

De singel

dansen een choreografie
die niemand hen geleerd heeft.
In de middenberm jonge platanen
de singel slingert als een rivier

lees verder

Hart voor de stad

weet welke mensen er toe doen,
groet hartelijk wie hij tegenkomt
zijn lach klinkt vaak en luid
hij is erom bekend,

lees verder