Mijn gedichten zijn bedoeld als smakelijke verhaaltjes. Niet alleen voor literaire fijn-proevers maar voor iedereen. Een lekker toetje, waar je bij de borrel, nog wat over mijmert.

Ik schrijf om chaos te sorteren. Mijn hoofd lijkt op mijn uitpuilend keukenkastje boven het aanrecht , waar plastic broodtrommels en lege ijsbakken uitvallen, hoe ik het ook inpak.

Ik ben geen lofdichter of een literair zwaarmoedige zendeling. Ook geen met metaforen verdichte beelddenker, verlegen stadse fluisteraar of kluizenaar. Ik ben meer een verteller, liedjesschrijver met een wat schurende visie.


Voor de liefhebber:
Ik ben 49 jaar en leef samen met mijn vriendin Lot en dochters Wies (17) en Sophie(14). Sinds 1986 woon ik in Enschede. Ik groeide op in het Betuwse Elst en zag het licht in Arnhem.

Als artistiek leider van Theatergroep De Nieuwe Koning en theatermaker schrijf ik teksten, liedjes, toneelstukken, tv scripts in opdracht. Daarnaast ben ik actrice en docent drama en geef ik les in het improviseren op de Universiteit Twente. Ik maak deel uit van het zang trio Hilhorst, Kruger &Krom.

Regine Hilhorst

Regine Hilhorst

Gedichten van Regine Hilhorst

Muziekstad ziek.

sloopt, na klassiek,
nu ook de jazz- & popmuziek;
the soul
uit de Enschedese school.

lees verder

Zonder zwaartekracht

Zing me terug,
 
naar die zomer
zonder zwaartekracht,

lees verder

Nagellak

Al twee jaar gaat ze, twee keer per dag.
Lopend of op de fiets naar haar man.
“’t Is niet anders, maar ’t is beter zo,” zegt ze.
Soms duwt ze hem, voor een middag, in zijn koets naar huis.

lees verder

Man van het noorden, thuis in het oosten

Een uit zijn grachten gebarsten schoorstenenstad, met werk voor Jan, Yusuf en alleman. Ooit op volle kracht de spil van heel het land.
Van Europa’s grootste textielstad tot textielloze zielloze stad.
Met te weinig werk de weg kwijt, de hand op, het hoofd gebogen.
Gesloopt uniek verleden gevuld met van-hetzelfde-meubelpleinbouw

lees verder

Kracht

Hooggehakt, op platte stappers, kek gerokt of in skinny broek,
Armani-chic of Handje Twee, retrohip of hiphopcool,
dertig, veertig, vijftig, zestig-plus.
De huid doorrookt, doorbakken bruin, totaal tattoo of saunaschoon,

lees verder

Toen Bangladesh in Twente lag

en grauw gegroefde arbeiders voor dag en dauw
tot duisternis, fabriekshallen bevolkten,
 
toen Bangladesh in Twente lag en Poetin een baron was

lees verder

Zonder pardon

Zomaar zijn zonder pardon.
En waar jij gaat, ga ik mee.
Hoe anders dan hetzelfde ben ik.
Zoekend naar liefde in de zon.

lees verder

Even omlopen

de derrière van de bonbonnière,
het achterwerk
van Theater Concordia.
Achter deze muur huist

lees verder

Verhuisbericht

 
Wat? Broodje Cultuur naar de stad?
Dus, zeg maar weg van de campus dus?
Ik bedoel dus, echt, zeg maar weg, zeg maar?

lees verder

De vooruitgang

honderd miljoen doden verder,
zijn laptops de moderne loopgraven.
 
Met één klik op de muis,

lees verder

Stadsgezichten

Mooi niet.
 
Ik kwam hier, als Betuwse allochtoon,
niet wonen om het schone

lees verder

WAS

maar het bestaat.
Het IS.
 
Het IS

lees verder

Gezichtsverlies

een stad
met de dood van een burger
meer dan een mens
Met

lees verder

Gevallen

heerlijk op weg naar een vakantieparadijs,
per ongeluk
uit de lucht geschoten
door rokende rovers

lees verder

Ik film, jij schopt, jullie juichen.

Daar loopt ze met haar fiets. Die bitch.
Ze heeft er zelf om gevraagd.
Of nie dan.
 

lees verder

Groeten uit Enschede

verlaat het huis
waar ze geboren werd.
Ze gaat,
verlaat de straat,

lees verder

Als de lente

Dat alles altijd doorgaat.
 
Hoe het groen gewoon de grond uit spuit.
Hoe de bloesem aan de takken juicht.

lees verder

Er mist iets

Er mist iets in deze stad.
Zelfs als de kunst al op straat staat,
gaat het weg.
Daar,

lees verder

Een kast van een huis

Geef de woorden door.
Ik zoek een huis,
een kast van een huis,
een kast van een huis voor mijn boek.

lees verder

Alles is allang gezegd

wordt wereldwijd, zwart op wit, gretig gepredikt
dat Adam naar Gods of Allah’s evenbeeld is geschapen,
en Eva slechts gekloond is uit Adams rib.
Al eeuwenlang en nog steeds,

lees verder

Lief

Niet in dit gedicht.
Ik zeg niet: ik zie overal
altijd jouw gezicht.
Dan lachen ze.

lees verder

De eindjes

Hoe krijgt ze deze maand de eindjes aan elkaar?
Wikkend en wegend winkelen
met
superdeal-nogmeerplus-euroknaller-hamsterstunt-voordeellijstjes.

lees verder

De keuze van de stadsdichter

lees verder

Netvlies

Verstopt achter de krant, brom je
over dat Haagse zooitje
en het land naar de gallemiezen.
Je zegt: “Ja, ja vader,” en schraapt je keel,

lees verder

Alsof er niets gebeurd is

alsof er niets gebeurd is tijdens het oud-en-nieuw-bombardement,
dat wij gehelmd in de kelder onder de trap hebben doorgebracht.
Dikke Els slaapt in uitgestrekte overgave en Aagje,
de poes die piept in plaats van mauwt,

lees verder

Selfie-overpeinzing

Zou God zijn eigen selfie liken en Jezus, zijn mensenzoon?
Maakte Mandela selfies? En Paus Franciscus, man van het jaar?
Zij niet. Ik wel.

lees verder

Sint van Het Sander

als Sint op zijn stokpaard door onze straat gaat.
“Nee,” zegt Sint met grote blauwe ogen,
die heilig in de goedheiligman geloven,
“de pakjes zijn nog in Spanje.“

lees verder

& 9829; Hout van mei & 9829;

Op de kermis in het Volkspark werkt Tattoo Thijs er zwart wat bij.
Met ‘n grote bek en pet en sjekkie zet hij botsauto’s in een rij.
Thijs sloopt liever echte auto ‘s, het liefst een Buick of Chevrolet.
Op school was ie wel handig, maar theoretisch was het pet.

lees verder

Uit de kast

Een open deur misschien: maar
geen mens hoort in de kast.
Jij niet, ik niet, niemand.
Kleding hoort in de kast: onderbroeken, sokken en duffe boeken,

lees verder

Landen

 
Er ligt een rode loper
over de oude landingsbaan
over de berg rapporten

lees verder

Mijn Lief

 
Ik wacht op zo’n nacht met veel wind,
mijn lief.
Ik wacht tot de vlaggen strak staan.

lees verder

Midwinter

 
Sneeuw wacht in de wolken.
Kale bomen slapen.
Een troepje staartmezen ( staartmezen zijn nooit alleen)

lees verder

De Mayakalender

Weliswaar -zwaan kleef aan- aangeduwd en -wang aan wang- vastgeplakt
tegen het raam van de glazen ark van 3 FM, waar wij ons door de nieuwe Noach’s, martelaren op sap -hutje mutje- mee deinend, op the flow van Feeling Good, laten meeslepen naar de nieuwe tijd, waar baby’s niet meer sterven.
 
22-12-2012     We leven nog!

lees verder

Afterparty

De glazen ark rijdt -in stukken gehakt- op een aanhanger naar Leeuwarden.
Uitgeteld worden de Noach’s -liggend aan een infuus- afgevoerd.
De regen valt, zonder ophouden alsof januari al in de lucht hangt.
Giechelmeisjes slaan hun vervelende broertje bij het kerstdiner.

lees verder