Gedichten van Sara Mikula

Toen ik klein was

Toen ik klein was
was alles zo groot.
Ik kon gewoon doen wat ik wilde
en als het kon, dan wel bloot.

Het maakte niet uit wat je deed
dus waar je ook was
liet je een scheet!
Je was toch ‘klein’?
Oh dat was zo fijn!

Je kon altijd ongepast zijn
maar toch zei je
“Later als ik groot ben…”
Je geloofde echt dat volwassen zijn
het beste is wat je overkomt.

Nou dat is niet zo
want als je kind bent
dan ben je pas vrij
maar toch gaat het een keertje
voorbij…

Junior Stadsdichter van Enschede

Sara Mikula

Sara Mikula

Andere gedichten van Sara

José en de Canapé

File

Zonder jou