Als oudste en wijste wezen
toren je trots boven ons uit
mijn leven en ledematen zoveel korter -
soms is het voor mij te hoog gegrepen…
maar jij hebt het vast allemaal begrepen
dus mag ik je vragen
hoeveel levens heb je onder je hoede gehad?
vogels die jouw takken thuis noemden?
vleermuizen die schuilden in jouw gleuven?
hoeveel levens heb je zien ontstaan?
dapper voor het eerst naar school zien gaan?
innerlijke strijden aanschouwd -
tot ze beseften dat niemand echt
weet wat we hier doen
(weet jij het wel?)
hoeveel heb je gezinnen zien stichten,
bedrijven oprichten,
carrières maken,
langzaam maar zeker eenzaam zien raken…
deze aarde zien verlaten?
wat heb je gezien?
hoeveel fabriekspijpen opgebouwd en afgebrokkeld?
hoeveel kilometers garen gesponnen,
jodensterren gemaakt,
onderduikers op het landgoed naast je?
vertel me hoe klein je je voelde
toen de rookwolk uit Roombeek opsteeg
voel je de angst nog in je wortels?
ruik je het kruit soms nog steeds?
wat ik me echt afraag, lieve boom
is of je na al die tijd weet waarom
er zoveel asfalt en afval
drank en drugs overal
vapes en fatbikes van de jeugd
gezichten zonder sprankje vreugd
zoveel handen opgehouden
huissleutels tussen knokkels van vrouwen
te veel en toch te weinig water
oneindigheid aan zorgen over later
meer digitaal en asociaal -
jij proeft dit toch allemaal?
jij ziet het aan, terwijl de tijd door blijft slepen.
jij, zo oud en wijs, hebt het vast allemaal begrepen.
Vera Boertien
